Słownik podstawowych pojęć:

 

B100 - czysty biodiesel (100% FAME), ester metylowy stanowiący samoistne paliwo silnikowe. Wymagania jakościowe dla B100 określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 8 września 2006 r. w sprawie wymagań jakościo-wych dla biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr. 166, poz. 1182).

Wymagania jakościowe dla B100 są identyczne z normą PN-EN 14214 dla estrów FAME, z tym, że dla B100 dodatkowo określono wymagania dotyczące temperatury zablokowania zimnego filtru (CFPP).

 

B20 - biodiesel o zawartości 20%estrów metylowych i 80% oleju napędowego. Wymagania jakościowe dla B20 podobnie jak dla B100, określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 8 września 2006 r. w sprawie wymagań jakościo-wych dla biopaliw ciekłych(Dz. U. Nr. 166, poz. 1182)

 

Biodiesel - olej napędowy stanowiący lub zawierający komponenty w postaci estrów metylowych. Biodieslem nazywamy zarówno estry metylowe kwasów tłuszczowych (czysty biodiesel) jak i mieszanki paliwowe z olejem napędowych, w których komponentem są estry metylowe wyższych kwasów tłuszczowych.

 

Bioetanol - etanol produkowany z biomasy i/lub biodegradowalnych części odpadów(zboża, ziemniaki, buraki, słoma, drewno, rośliny trawiaste) stosowany jako biopaliwo

 

Biokomponenty - składniki płynnych paliw silnikowych, otrzymywane z biomasy lub innych surowców  pochodzących ze żródeł odnawialnych

 

Biomasa - to stałe lub ciekłe substancje pochodzenia rolniczego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz leśnej, a także przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji

 

CVO (clear vegetable oils)- czyste oleje roślinne uznawane za biopaliwo

 

EN 14214 - norma europejska 

określająca wymagania i metody badań  estrów metylowych kwasów tłuszczowych (FAME), będących przedmiotem obrotu handlowego. Norma EN 14214:2003 z włączoną poprawką AC:2003 ma status polskiej normy.

 

FAME (Fatty Acid Methyl Esters) - Estry metylowe kwasów tłuszczowych produkowane z olejów roslinnych lub zwierzęcych, stosowane jako biopaliwo.

 

PN-EN 14214 - polska norma określająca wymagania i metody badań dla estrów metylowych FAME. Jest ona tłumaczeniem bez jakichkolwiek zmian angielskiej wersji normy  europejskiej EN 14214:2003 z włączoną poprawką AC:2003.

 

RME  (Rapsed Methyl Esters) - Estry metylowe kwasów tłuszczowych oleju rzepakowego

 

SFME  (Sun Flover Methyl Esters) - Estry metylowe kwasów tłuszczowych   oleju słonecznikowego

 

SME  (Soybean Methyl Esters) - Estry metylowe kwasów tłuszczowych oleju sojowego.

Szukaj:
 
Logowanie:
   
Loguj automatycznie
ON i FAME

 

Estry metylowe (FAME) mogą być stosowane jako samoistne paliwo silnikowe, a także w postaci mieszanki z olejem napędowym.

 

Obecność w obu paliwach ON i FAME długich łańcuchów węglowodorowych pozwala na mieszanie ON i FAME w dowolnym stosunku ze sobą, ze względu na ich wzajemną rozpuszczalność. Najczęsciej stosowane mieszanki metyloestrów i oleju napędowego to B2, B5, B20, B100. Cyfra stojąca za literą "B" oznacza procentową zawartość estrów w paliwie.

 

Ocenę olejów rzepakowych jako biopaliw do silników o zapłonie samoczynnym należy odnosić do trzech możliwości ich wykorzystania:

- surowy olej rzepakowy,

- estry olejów rzepakowych – RME

- mieszanina estrów z olejem napędowym

 

 Tabela3. Podstawowe właściwości fizykochemiczne oleju rzepakowego, ON i RME

 

 

 

Olej rzepakowy

RME

ON

Masa cząsteczkowa

-

840

300

120-320

Gęstość przy 200C

g/cm3

0,92

0,88

0,82-0,84

Lepkość kinematyczna przy 200C

mm2/s

76

6,9-8,2

2,8-5,9

Liczba cetanowa

-

34

56

50

Temperatura zapłonu

0C

285

168

60

Temperatura zablokowania zimnego filtru (CFPP)

0C

20

(-7)/(-12)

0/(-12)

Wartość opałowa

kJ/dm3

34 400

33200-34 320

35 950

 

 Źródło: J. Tys, W.Piekarski, I. Jackowska, A.Kaczor, G.Zając, P.Starobrat, Technologiczne i ekonomiczne uwarunkowania produkcji biopaliwa, PAN Lublin 2003.

  

Zastosowanie oleju rzepakowego jest możliwe tylko w silnikach o specjalnej konstrukcji, choć nie wszyscy polscy kierowcy przejmują się  opiniami konstruktorów silników. W Polsce jazda na surowym oleju rzepakowym  wymaga zapłacenia akcyzy w wysokości 1882 PLN/1000 l (od stycznia 2006 r. czysty olej roslinny jako paliwo napędowe będą mogli stosować rolnicy).

 

W silnikach nieprzystosowanych technicznie do spalania surowego lub tłoczonego oleju rzepakowego ze względu na gorsze właściwości robocze, zasychanie oleju powodujące unieruchamianie elementów tłoczących pomp wtryskowych, tworzenie osadów w komorze spalania oraz emisję zanieczyszczeń, stosowanie nie jest korzystne. Zastosowanie mieszaniny oleju napędowego i oleju rzepakowego powoduje tylko zmniejszenie intensywności tego zjawiska. Większość problemów rozwiązuje zastosowanie estrów metylowych, jednak optymalnym rozwiązaniem wydaje się  zastosowanie mieszanek estrów metylowych oleju rzepakowego z olejem napędowym.

 

Głównym problemem stosowania naturalnego oleju rzepakowego jest duża lepkość i gorsza lotność.  Korzyściami z przeestryfikowania naturalnego oleju rzepakowego są:

- istotne zmniejszenie cząsteczek i zmniejszenie lepkości

- wyeliminowanie obecności triglicerydów powodujących osady w komorze spalania

- obniżenie temperatury mętnienia i krzepnięcia oraz polepszenie lotności paliwa

  

Wady i zalety stosowanie FAME:

 

I. Korzyści:

- znaczne zmniejszenie emisji CO, HC, PM

- obniżenie emisji dwutlenku węgla i siarki

- dobra biodegradowalność,

- wysoka liczba cetanowa daje możliwość uzyskiwania wyższych prędkości

  obrotowych i opóźnienia wtrysku

- dobre właściwości smarne poprawiające smarność niskosiarkowych olejów 

  napędowych

- mniejsza zawartość siarki powoduje mniejsze oddziaływanie na katalityczne układy

  oczyszczania spalin

- obniżona hałaśliwość silnika

- bezpieczeństwo w transporcie i użytkowania ze względu na wysoką temperaturę

  zapłonu

  

 

II. Zagrożenia

- niższa wartość opałowa powodująca większe zużycie paliwa

- wyższa lepkość wpływa na pogorszenie przebiegu procesu rozpylania paliwa i 

   maksymalne ciśnienie wtrysku

- obniżenie zdolności dyspergowania oleju silnikowego współpracującego z paliwem  

  estrowym,

- obniżenie trwałości elementów stykających się z paliwem, a wykonanych 

  z typowych elastomerów i gum

- korozja pokryć lakierniczych elementów stykających się z paliwem,

- silne działanie korozyjne na stopy zawierające miedź, powiązane z tworzeniem

  osadów i znacznie niższe oddziaływanie korozyjne na stal, cynk i ołów,

- intensywna chłonność wody,

- niska odporność na hydrolizę, prowadząca do powstawania szlamu i wytrącania,

  blokujących filtry paliwa

- większa podatność na skażenia mikrobiologiczne,

- gorsza stabilność termooksydacyjna, szybkie pogarszanie właściwości paliwa w 

  czasie przechowywania.

 

 

Opracowano na podstawie:  J. Tys, W.Piekarski, I. Jackowska, A.Kaczor, G.Zając, P.Starobrat, Technologiczne i ekonomiczne uwarunkowania produkcji biopaliwa, PAN Lublin 2003.

 

E-mailBM Reflex © 2004
         Reklama | Polityka prywatności
 Strona główna  Mapa serwisu  Drukuj